Toen om 6 uur de wekker afging vond ik de dag eigenlijk al geslaagd, maar het werd nog veel leuker! Voor velen zal zaterdag 26 mei de geschiedenis ingaan als die bloedhete dag dat het eigenlijk te warm was om ook maar iets te doen, maar voor Boudewijn, Nick, Mike, Eva, Kees, Vita, Melle, Richella, Jan, Erik, Jan, Erik en ondergetekende was het de dag van de onvergetelijke Afdelingskampioenschappen ZuidWest 2018. Inderdaad, een beetje warm, maar in sportcomplex Achter de Tuintjes in Gilze deed de airco het best goed!

Ik was zelf alleen maar chauffeur (en persoonlijk verzorger van Jan en Kees en alle andere spelers die daar behoefte aan hadden) omdat ik eigenlijk een toernooianalfabeet ben, laat staan dat ik kan coachen. Ik haak al af bij zo’n wand met papieren waarop staat wie tegen wie op welke tafel en hoe laat dan wel moet spelen. Maar tot mijn grote opluchting hadden de spelers en de coaches dat echt snel door. Dus ik kon vanaf de tribune aanschouwen hoe die hele zaal aan de slag ging. Terwijl vooral Erik Kalverboer en Jan Steijn het wonder boven wonder voor elkaar kregen om op het juiste moment de juiste persoon te coachen werden er de nodige potjes gespeeld, gewonnen en verloren. Gelukkig kwamen deze en genen regelmatig even naar mij toe om wat details te vertellen. Dus in de loop van de dag werd mij duidelijk dat:

Mike met zijn poule maar 1 ronde speelde, waarin Mike zodanig goed speelde dat hij de beker voor de 2e plaats verdiende (wat nog bijna fout ging omdat er iets mis was gegaan met briefjes en invoeren in het systeem. Uitzoekwerk en eerlijkheid maakte alles weer kloppend gelukkig!)

Kees zijn poule speelde ook maar 1 ronde en daar eindigde deze debutant ongeslagen als poulewinnaar. Iedereen was trots, niet alleen zijn moeder!

Richella’s poule was ook enkelvoudig, maar de twijfelachtige eer om als laatste te eindigen nam zij op zich, ik heb haar er niet sacherijnig van zien worden

Boudewijn, Melle, Nick en Eva hebben ieder in hun poule dapper gestreden, zo ook in de troostfinales, maar het bleef bij troost. Als één man/vrouw gingen ze echter meteen achter de spelers staan die wel door waren naar de kruisfinales.

Vita won zowel de halve als de hele finale, wat straalde die meid toen ze won! En terecht, goed gedaan!

Jan hield de gemoederen tot het laatst bezig. Hij was ook poulewinnaar geworden en won vervolgens ook de eerste kruisfinale in een prachtige pot. Die halve finale ging bijna naadloos over in de hele finale en terwijl in de andere rijen de netjes al van de tafels afgeschroefd werden en de tribunes al aardig leeg raakten maar de temperatuur nog steeds bleef stijgen, streed de dappere strijder door tot het bittere eind. Nou ja, u voelt het al aankomen, zijn tegenstander ging er met de 1e plaats vandoor. Maar een hele mooie 2e plaats voor Jan!

Het was een lange, warme, intensieve maar o zo mooie dag. Ik heb me verbaasd hoeveel spelers met begeleiders, coaches en supporters er in zo’n zaal passen terwijl de sfeer zo goed blijft. Prachtig, echt waar!

De precieze uitslagen staan inmiddels wel ergens online voor de liefhebbers! (bezoek nttb.toernooi.nl voor alle uitslagen)

En ik ben al iets minder toernooianalfabeet dan aan het begin van deze dag. Zo zie je maar: “Never Despair” (echt, díe clubnaam, ik heb hem vandaag zo vaak gezien, en ik blijf hem geweldig vinden ;-)))

Antoinet

Alwin

About Alwin